Miesiąc: Maj 2018

Wiosenny torcik bez pieczenia o smaku cytryny i kwiatów bzu

Desery przygotowane na zimno, bez pieczenia to idealna propozycja na wiosenne i letnie słodkości.

Torcik z jogurtu i mascarpone z syropem i nalewką z kwiatów czarnego bzu nie jest skomplikowany w przygotowaniu. Wymaga tylko cierpliwości w oczekiwaniu, aż żelatyna zetnie poszczególne warstwy.

Jeżeli chcemy deserem poczęstować dzieci lub nie chcemy używać alkoholu wówczas zamiast nalewki do ponczu możemy dodać syrop z kwiatów czarnego bzu.

Przepis i składniki na małą foremkę o średnicy 18 cm.

Składniki

SPÓD

7 sztuk biszkoptów podłużnych

10 ml soku z cytryny

20 ml nalewki z kwiatów czarnego dzikiego bzu

5 g cukru

10 ml wrzątku

 

WARSTWA BIAŁA

10 g żelatyny

20 ml wody do żelatyny

 

200 ml serka mascarpone

200 ml jogurtu naturalnego

100 ml syropu z kwiatów czarnego dzikiego bzu

50 g cukru

20 ml soku z cytryny

 

GALARETKA

10 g żelatyny

20 ml wody do żelatyny

 

300 ml syropu z kwiatów czarnego dzikiego bzu

30 ml soku z cytryn

170 ml wody

Dodatkowo, w sezonie kwiatki czarnego dzikiego bzu do dekoracji

Wykonanie

SPÓD

Biszkopty układamy na dnie tortownicy.  Cukier zalewamy wrzątkiem, dodajemy sok z cytryny i nalewkę. Tak przygotowanym ponczem nasączamy biszkopty. Wstawiamy do lodówki.

WARSTWA BIAŁA

Żelatynę zalewamy zimna  wodą i odstawiamy.

Syrop z bzu podgrzewamy razem z cukrem, zdejmujemy z palnika i do gorącego dodajemy namoczoną żelatynę, dokładnie mieszamy.

Mieszamy ze sobą jogurt, mascarpone, sok z cytryny, dodajemy przestudzony syrop z żelatyną i wylewamy na biszkopty. Wkładamy do lodówki aby masa stężała.

GALARETKA

Żelatynę zalewamy zimna wodą i odstawiamy.

Syrop z bzu podgrzewamy razem z cukrem, zdejmujemy z palnika i do gorącego dodajemy namoczoną żelatynę, dokładnie mieszamy.  Odstawiamy do przestudzenia. Kiedy będzie lekko tężała delikatnie wylewamy na wierzch torcika. Wkładamy do lodówki, najlepiej na kilka godzin.

Jeżeli jest sezon kwitnienia czarnego dzikiego bzu, możemy kilka drobniutkich kwiatków wysypać na białą warstwę, jeszcze przed wylaniem galaretki.

Smacznego!

Owsiane racuchy z kefirem i kwiatami akacji, czyli robinii akacjowej

Robinia akacjowa  bywa określana jako grochodrzew biały lub akacja. Kwitnie od połowy maja do połowy czerwca i zachwyca zebranymi w długie, zwisające grona białymi kwiatami. Oprócz pięknych i pachnących kwiatostanów na uwagę zasługują również dekoracyjne liście.

Robinia akacjowa należy do roślin trujących. Właściwości trujące wykazują liście, kora, nasiona…. ale nie kwiaty!

Kwiaty są jadalne, mają słodki i miodowy smak. Można z nich przyrządzać syropy, nalewki, konfitury, dodawać do sałatek, ciast i deserów. Z uwagi na możliwość wystąpienia alergii u osób wrażliwych bezpieczniej wykorzystywać tylko płatki, bez pręcików.*

Składniki

Ciasto:

250 g mąki owsianej

350 ml kefiru (może być maślanka, jogurt lub mleko)

25 g cukru

2 jajka

30 ml oleju

szczypta soli

Dodatkowo:

około 30 g kwiatów (płatków)  akacji oderwanych od szypułek

skórka otarta z 1/2 cytryny

olej do smażenia

do podania – cukier puder, miód, syrop klonowy lub bita śmietana

Wykonanie

Wszystkie składniki na ciasto przekładamy do miksera i ubijamy na puszystą masę. Następnie dodajemy kwiaty akacji i otartą skórkę z cytryn, mieszamy łyżką. Smażymy na niewielkiej ilości oleju na rozgrzanej patelni z obu stron na zloty kolor. Po usmażeniu odkładamy na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym do osączenia. Podajemy oprószone cukrem pudrem lub z innymi dodatkami.

Smacznego!

* Inspiracja zaczerpnięta z książki „Kwiatowa uczta” Małgorzaty Kalemby-Drożdż

Cukier aromatyzowany kwiatami bzu

Internet „zasypuje” nas w maju cukrem.. nie takim zwykłym, bo cukrem aromatyzowanym kwiatami bzu. Pracy przy tym nie za wiele, więc warto spróbować. Już po kilku godzinach od zasypania kwiatków cukrem widok i zapach nie zapowiadał nic dobrego… Kwiaty zaczęły brązowieć, pomimo przechowywania słoika w ciemnej szafce, a zapach zawartości przestał przypominać cudowny zapach bzów…

Coś jest nie tak? … a może to jakaś ściema z tym cukrem, bo kwiaty takie piękne i bardzo fotogeniczne…

Korzystając z porad z przepisu Teresy  Candy Company produkcja aromatyzowanego cukru na szczęście zakończyła się sukcesem.  Cukier oczywiście nie jest w  kolorze bzu, ale za to ma delikatny kwiatowy zapach.

Taki cukier możemy dodawać do aromatyzowania sera do naleśników, do wypieków, do słodzenia herbaty lub możemy na jego bazie przygotować syrop z przepisu Kingi  Green Morning . Możemy również zrezygnować z mielenia cukru, połączyć go z olejem kokosowym i przygotować peeling według pomysłu Marty Leniwa Niedziela .

Składniki

1 szklanka kwiatów bzu lilaka, bez zielonych łodyżek

1 szklanka cukru

Wykonanie

Część kwiatów bzu ucieramy w moździerzu z 3 łyżkami cukru. W słoiku układamy warstwami naprzemiennie cukier, kwiaty i utarty cukier. Zakręcamy słoik i odstawiamy na  3 – 4 dni. Od czasu do czasu potrząsamy słoikiem, ponieważ kwiaty zaczynają puszczać soki i cukier robi się wilgotny.

Następnie zawartość słoika wysypujemy na blachę wyłożoną papierem i suszymy około 30 – 45 minut w piekarniku z włączoną funkcją termoobiegu w temperaturze 50°C.  Czas suszenia zależy od wilgotności cukru i może się wydłużyć.

Podsuszony i przestudzony cukier blendujem razem z kwiatkami, przesypujemy do słoika i …zakręcamy.

Smacznego!

Migdałowe ciasto z Santiago de Compostela

 

Tarta de Santiago to przepyszne migdałowe ciasto, zwane również ciastem pielgrzymów. Bardzo słodkie, wilgotne i energetyczne jest idealnym deserem dla strudzonych pielgrzymów podróżujących na szlaku do Santiago de Compostela.

Znakiem szczególnym  tego ciasta jest pewien detal  –  krzyż św. Jakuba w  kształcie miecza.  Ten charakterystyczny krzyż, możemy wydrukować i  wyciąć z szablonu , następnie położyć na środek przestudzonego ciasta i obsypać cukrem pudrem.

Wiosną kiedy wszystko kwitnie wkoło możemy udekorować ciasto kwiatami migdałowca.

Ale pamiętajcie,  kwiaty migdałowca nie są jadalne! *

Jeżeli chcemy użyć kwiatów do dekoracji zabezpieczamy końcówki (łodygi) folią spożywczą, tak żeby nie miały bezpośredniego kontaktu z ciastem.

 

Składniki

250 g migdałów bez skórki

6 jaj

250 g cukru pudru

skórka otarta z jednej pomarańczy

skórka otarta z jednej cytryny

kilka kropel aromatu migdałowego

masło i mąka kukurydziana do wysmarowania i obsypania foremki

cukier puder do oprószenia ciasta

Wykonanie

Tortownicę o średnicy 26 cm smarujemy masłem i obsypujemy mąką kukurydziana.

Migdały mielimy w malakserze, jednak nie na mąkę, a raczej na drobny „piasek”.

Żółtka oddzielamy od białek  i ucieramy z cukrem pudrem na jasny kogel-mogel. Dodajemy zmielone migdałami, skórkę otartą z cytrusów , aromat migdałowy dokładnie mieszamy.

Białka ubijamy na sztywno, delikatnie łączymy z masą migdałową i przekładamy do tortownicy.

Wkładamy do piekarnika rozgrzanego do temperatury  180°C i pieczemy około 30 -40 minut.

Smacznego!

*Informacja potwierdzona przez autorytet w dziedzinie kwiatów jadalnych  – Małgorzatę Kalembę-Drożdż z Trochę innej cukierni

 

Orzeźwiająca woda z limonką, mięta, miodem i kostkami lodu z kwiatami bzu

Bez lilak – kwitnące krzewy bzu zwiastują nadejście pełni wiosny. Ich odurzający zapach przeszywa majowe powietrze, a urok kwiatów aż onieśmiela. Niestety ten cudowny zapach nie idzie w parze ze smakiem kwiatów, są one gorzko-kwaśne, ale jadalne.

Kwiatami bzu możemy dekorować sałatki, ciasta czy desery. Przyrządza się z nich napary, syropy, aromatyzuje się nimi cukier lub ocet. Możemy również zatopić kwiaty w wodzie i zamrozić.  Dzięki temu przechowamy na jakiś czas kwiaty, a woda schłodzona takim lodem będzie orzeźwiającym wspomnieniem maja.

Składniki

1 l wody mineralnej

1 limonka

1 łyżka miodu

garść listków mięty

szklanka kostek lodu z kwiatami bzu

Wykonanie

Przepis jest banalnie prosty, wystarczy wrzucić do dzbanka lub karafki plasterki limony, liście mięty, dodać miód, zalać wodą i wymieszać. Dobrze odstawić napój na godzinę aby przeszedł smakami. Tuż przed podaniem wrzucamy kostki lodu i … już!

Orzeźwienie gwarantowane!

Jabłkowa granola z żurawiną, ekspandowanym amaratusem, orzechami…

Zapewne często przeprowadzacie  inwentaryzację szafek kuchennych, a tam otwarte opakowania różnych płatków, orzechów i innych ziaren. Co robimy? Wsypujemy to wszystko do miski, mieszamy z tłuszczem, czymś słodkim i zapiekamy w piekarniku. Dzięki temu mamy pyszną domową granolę i … nie marnujemy jedzenia!

Spoiwem do tej granoli są m.in. jabłka. Owoców nie obieramy, wycinamy tylko gniazda nasienne i blendujemy. Możemy również użyć musu jabłkowego ze słoika, pamiętając o tym, że taki mus zwykle jest dosładzany. Wówczas zmniejszamy odpowiednio ilość cukru w przepisie.

Składniki

250 g musu jabłkowego (2-3 jabłka)

50 g oleju kokosowego

120 g miodu

50 g cukru

 

500 g mieszanych płatków (np. owies, jęczmień, żyto, pszenica, gryka…)

150 g siemienia lnianego złotego

150 g słonecznika

30 g orzechów włoskich – pokruszonych na kawałki

100 g orzechów nerkowca

1/2 łyżeczki soli

1 łyżeczka mielonego imbiru

3 łyżeczki mielonego cynamonu

 

50 g suszonej żurawiny

50 g amarantus ekspanowany

 

Wykonanie

W dużej misce mieszamy wszystkie suche składniki – płatki, siemię lniane, słonecznik, orzechy, imbir, cynamon i sól.

Jabłka myjemy, przekrawamy na ćwiartki i wycinamy gniazda nasienne.  Razem ze skórką blendujemy owoce na mus.

Mus jabłkowy, olej kokosowy, miód i cukier podgrzewamy w małym garnuszku, tylko do rozpuszczenia składników, nie gotujemy. Wlewamy mieszaninę do suchych składników i całość dokładnie mieszamy.

Piekarnik nagrzewamy do temperatury 160C.  Blachę z piekarnika wykładamy papierem do pieczenia.

Mieszankę na granolę rozkładamy na przygotowana blaszkę. Pieczemy około 40 minut, co 10 minut całość mieszamy, tak aby wszystkie składniki równomiernie się podpiekły.

Piekarnik wyłączamy, blachę wysuwamy i do jeszcze ciepłej granoli dodajemy suszoną żurawinę oraz ekspandowany amarantus, mieszamy. Studzimy na blasze, następnie kruszymy w dłoniach i przesypujemy do dużego słoja.

Granolę możemy jeść z mlekiem, jogurtem,  możemy użyć  jej do warstwowych deserów, możemy podjadać prosto ze słoika…

Smacznego!